سابقه و هدف: فاشئیت پلانتار شایع ترین علت درد ناحیه کف پا است. هدف این مطالعه، مقایسه میزان بهبود درد و عملکرد بیماران درمان شده با شوک درمانی خارج بدن ESWT (Extracorporeal Shock Wave Therapy) و سوزن خشک درمانی بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهد دار 72 بیمار با تشخیص فاشئیت پلانتار وارد مطالعه شده و به طور تصادفی به دو گروه درمانی تقسیم شدند. بیماران گروه اول تحت درمان با ESWT و گروه دوم تحت درمان با سوزن خشک قرار گرفتند. متغیرهای عملکرد بر اساس FFI (Foot Function Index) و درد بر اساس VAS (Visuali Analogue Scale) قبل درمان، 4 هفته پس از درمان و 8 هفته پس از درمان ارزیابی و با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد مقایسه و تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در مطالعه حاضر 72 بیمار با میانگین سنی 4/9 ± 1/44 سال که اغلب زن (54 نفر) بودند مورد بررسی قرار گرفتند. هردوی روش های ESWT و سوزن خشک درمانی در 4 هفته و 8 هفته پس از درمان، هم شاخص درد اندازه گیری به روش VAS و هم نمره FFI بیمار را نسبت به قبل از درمان به طور معنی داری کاهش دادند. تفاوت معنی دار آماری بین دو گروه در 4 هفته پس از درمان بین معیارهای مذکور یافت نگردید (668/0 p= و 626/0 p= به ترتیب). بااین حال در 8 هفته پس از درمان، میزان کاهش درد و FFI در گروه درمان شده با سوزن خشک به طور معنی داری بیش تر بود (011/0 p= و 013/0 p=به ترتیب). استنتاج: هردوی روش های سوزن خشک و ESWTدر درمان فاشئیت پلانتار موثر هستند، هرچند که نتایج مطالعه حاضراثربخشی بهتر درمان با سوزن خشک را در 8 هفته پس از درمان نشان می دهد.

زمینه و هدف: پیچ خوردگی مچ پا یکی از رایج ترین آسیب های ورزشی است و به خصوص در ورزشکاران، شامل 30%-10 از آسیب های ورزشی می شود. این آسیب می تواند به درد، عدم تعادل و محدودیت در حرکت منجر شود و از این رو تاثیر چشمگیری بر عملکرد ورزشکاران دارد. روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور بر روی 52 بیمار مبتلابه پیچ خوردگی مچ پا در بیمارستان امام رضا (ع) در سال 1403-1402 انجام گرفت. بیماران به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند. گروه کنترل درمان مرسوم شامل دارو و آتل را دریافت کردند، در حالی که گروه مداخله علاوه بر درمان های معمول، شامل سوزن خشک نیز بودند. یافته ها: نتایج نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل بهبود قابل توجهی در درد (002/0=P)، فعالیت های زندگی روزانه (001/0>P)، فعالیت های ورزشی (001/0>P)، فلکشن کف پا (027/0=P)، دورسی فلکشن نشان داد. (003/0=P)، وارونگی (012/0=P) و ادم (005/0=P). با این حال، تفاوت معنا داری در شدت علائم (752/0=P) و کیفیت زندگی (348/0=P) بین دو گروه مشاهده نشد. بررسی کلی تغییرات بیماران نشان داد که اکثر بیماران در گروه مداخله بهبود یافته اند، در حالی که در گروه کنترل تنها 7/7% بهبود یافته بودند. نتیجه گیری: درمان ترکیبی از آتل، دارو و سوزن خشک می تواند به طور موثری در بهبود درد، فعالیت های روزانه، ورزش و تفریح، دامنه حرکتی و ادم در بیماران مبتلابه پیچ خوردگی مچ پا موثر باشد. این یافته ها می توانند مبنایی برای اجرای پروتکل های درمانی جدید برای مدیریت پیچ خوردگی مچ پا در ورزشکاران و دیگر بیماران آسیب دیده باشند.

زمینه و هدف: مطالعات نشان داده اند که 75% از مردان و 35% از زنان بالای سن 10 سال دارای کوتاهی همسترینگ هستند. سوزن زدن خشک (Dry needling) یکی از روش هایی است که می تواند در زمان کمتری نسبت به سایر مداخلات باعث بهبود انعطاف پذیری همسترینگ شود. هدف تحقیق کنونی بررسی اثر سوزن زدن خشک بر انعطاف پذیری و شاخص های الکتروفیزیولوژیک در مردان سالم با کوتاهی همسترینگ بود. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی دوسویه کور با گروه کنترل که از آذر تا بهمن 1397 در آزمایشگاه دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد، 30 مرد سالم با کوتاهی همسترینگ به طور تصادفی به دو گروه سوزن خشک (15 نفر) و سوزن شم (Sham needle) (15 نفر) تقسیم شدند. در هر دو گروه سوزن خشک و سوزن شم، در سه نقطه از عضله همسترینگ و در هر نقطه به مدت یک دقیقه مداخله اعمال شد. معیارهای پیامد مورد بررسی شامل انعطاف پذیری براساس آزمون باز کردن غیرفعال زانو(Passive knee extension test)، زمان تاخیر رفلکس اچ (H reflex latency) و تحریک پذیری موتور نورون (Motor neuron excitability)بودند که در سه زمان پیش از مداخله، بلافاصله پس از مداخله و یک هفته پس از مداخله اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین آزمون باز کردن غیرفعال زانو پس از مداخله بین دو گروه تفاوت معنادار نداشت (54/0P=). همچنین میانگین زمان تاخیر رفلکس اچ پس از مداخله بین دو گروه تفاوت معنادار نداشت (84/0P=) و میانگین تحریک پذیری موتور نورون نیز پس از مداخله بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت (41/0P=). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که سوزن زدن خشک اثری بر روی انعطاف پذیری همسترینگ و شاخص های الکتروفیزیولوژیک ثبت شده از عضله سولئوس افراد سالم دارای کوتاهی همسترینگ ندارد.

زمینه و هدف: علت اصلی سندرم درد میوفاشیال نقاط ماشه ای می باشد. هدف این مطالعه، مقایسه تکنیک دستی انرژی عضلانی با سوزن خشک روی نقطه ماشه ای پنهان عضله تراپز فوقانی می باشد.روش بررسی: 40 بیمارخانم با تشخیص نقطه ماشه ای پنهان در عضله تراپز فوقانی پس از مطابقت دادن معیار ورود و خروج به طور تصادفی در 2 گروه مساوی تکنیک دستی انرژی عضلانی یا سوزن خشک قرار گرفتند. هر بیمار یک مرتبه درمان روی عضله تراپز فوقانی دریافت کرد که میزان عددی درد Visual Analoge Scale: VAS، آستانه درد Pain pressure threshold :PPT و دامنه فعال خم طرفی گردن Range Of Motion: ROMبه سمت مقابل قبل درمان و 48 ساعت بعد درمان اندازه گیری شد.یافته ها: دو تکنیک استفاده شده در این مطالعه در درمان نقطه ماشه ای پنهان عضله تراپز فوقانی موثر بودند (p<0.001) ، اما تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر متغیرهای فوق مشاهده نشد. (p>0.05)نتیجه گیری: این مطالعه ثابت کرد تکنیک دستی انرژی عضلانی به اندازه سوزن خشک در بهبود VAS، PPT و ROM افراد دچار نقطه ماشه ای پنهان عضله تراپز فوقانی موثر هست. اما از آنجاییکه تکنیک دستی انرژی عضلانی روش ایمن و غیر تهاجمی است در صورت انتخاب درمان با یکی از این دو تکنیک درمان دستی پیشنهاد می شود.

مقدمه و اهداف: تنیس البو نوعی درگیری قسمت خارجی آرنج است که به طور جدی عملکرد اندام فوقانی را مختل می کند. اخیراً درمان های رادیال شاک ویو و سوزن خشک در درمان تاندینوپاتی های مختلف مطرح شده اند. هدف از انجام مطالعه حاضر، مقایسه اثرات سوزن خشک و رادیال شاک ویو در درمان تنیس البو بود.مواد و روش ها در این مطالعه پایلوت، 12 نفر مبتلا به تنیس البو در دامنه سنی 30 تا 50 سال براساس معیارهای ورود به مطالعه و خروج از مطالعه شرکت کردند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه رادیال شاک ویو (6 نفر- 3 جلسه به صورت هفتگی با میزان انرژی 1/5 بار و فرکانس 10 هرتز و 2000 ضربه) و سوزن خشک (6 نفر- 5 جلسه) قرار گرفتند. برای ارزیابی میزان درد قبل از مداخله، پس از مداخله و در زمان پیگیری (4 هفته پس از مداخله) از مقیاس های آنالوگ بصری و آستانه درد فشاری، برای بررسی میزان ناتوانی عملکردی از پرسش نامه سریع ناتوانی های بازو، شانه و دست و برای سنجش میزان ناتوانی از تست گریپ استفاده شد. همه متغیرها قبل از مداخله، بعد از مداخله و در مرحله پیگیری (4 هفته پس از مداخله) اندازه گیری شدند. یافته ها در گروه درمان رادیال شاک ویو میزان درد و ناتوانی در زمان پیگیری نسبت به قبل از مداخله بهبودی معنی داری نشان داد (0/05>P)، درحالی که در زمان بعد از مداخله در مقایسه با قبل از مداخله تفاوت معنی داری در میزان درد و ناتوانی در این گروه مشاهده نشد (0/05>P). نمره پرسش نامه سریع ناتوانی های بازو، شانه و دست در زمان بعد از مداخله و پیگیری نسبت به قبل از مداخله معنی دار بود (0/05>P). در گروه سوزن خشک، میزان درد در زمان پیگیری نسبت به قبل از مداخله کاهش معنی دار نشان داد (05/>P). میزان ناتوانی نیز در هر دو زمان بعد از مداخله و پیگیری نسبت به قبل از مداخله بهبودی معنی داری نشان داد (05/>P). درمان سوزن خشک در میزان نمرات پرسش نامه سریع ناتوانی های بازو، شانه و دست در بیماران مبتلا به تنیس البو در زمان های مختلف موجب تغییر معنی دار مطالعه نشد (0/05>P). در هیچ یک از دو گروه مداخله، میانگین نمره آستانه درد فشاری نقطه اول، مقادیر آستانه درد فشاری نقطه دوم و تفاضل میانگین آستانه درد فشاری نقاط اول و دوم تفاوت معنی داری نداشتند (0/05>P). هیچ یک از متغیرهای موردبررسی در زمان های بعد از مداخله و پیگیری، بین دو گروه درمانی تفاوت معنی داری نداشتند (0/05>P).نتیجه گیری نتایج این مطالعه پایلوت نشان داد میزان درد در هر دو گروه سوزن خشک و رادیال شاک ویو در زمان پیگیری به صورت معنی داری کاهش یافت. علاوه براین، مقایسه پیامدهای موردبررسی بین دو گروه نشان داد تفاوت معنی داری در میزان درد، آستانه درد فشاری، میزان ناتوانی (گریپ) و نمرات پرسش نامه سریع ناتوانی های بازو، شانه و دست در بیماران مبتلا به تنیس البو بین دو گروه رادیال شاک ویو و سوزن خشک وجود نداشت و هر دو مداخله پتانسیل درمانی مناسبی را در درمان تنیس البو دارند.

مقدمه و اهداف: آرنج تنیس بازان شایع ترین آسیب ناشی از استفاده بیش از حد در ورزشکاران و حتی در غیرورزشکارن می باشد. هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر چهار هفته تمرینات ترکیبی کششی و اکسنتریک با سوزن زدن خشک بر درد (درد در حین استراحت، درد در حین فعالیت، درد برانگیخته) در ورزشکاران مبتلا به آرنج تنیس بازان می باشد. تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. مواد و روش ها: نمونه های آماری تحقیق حاضر 20 فرد مبتلا به بیماری آرنج تنیس بازان بودند که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرینات ترکیبی (10 نفر شامل 5 زن و 5 مرد) و سوزن خشک (10 نفر شامل 3 زن و 7 مرد) تقسیم شدند. گروه تمرینات ترکیبی سه روز در هفته به تمرینات کششی و اکسنتریک پرداختند و گروه سوزن خشک نیز سه روز در هفته تحت برنامه درمانی سوزن خشک قرار گرفتند. در این تحقیق تغییرات درون گروهی متغیرهای تحقیق از زمان پیش آزمون تا انتهای هفته چهارم سنجیده شد. با توجه به نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون تی زوجی برای بررسی تغییرات درون گروهی استفاده شد و از آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی تفاوت های بین گروهی استفاده گردید. یافته ها: نتایج آزمون تی زوجی و آنالیز کواریانس (آنکوا) نشان داد که 4 هفته تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی و همچنین سوزن زدن خشک به طور معناداری باعث کاهش درد (درد در حین استراحت، درد در حین فعالیت، درد برانگیخته) مبتلایان به آرنج تنیس بازان می شود (05/0≥ P). نتیجه گیری: هر دو روش تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی و سوزن زدن خشک به طور معناداری باعث کاهش درد در بیماری آرنج تنیس بازان می شود، اما اندازه اثر کاهش درد در گروه سوزن زدن خشک بیشتر از گروه تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی بود.

مقدمه و اهداف: امروزه سندروم گیرافتادگی شانه از شایعترین علل شانه درد در بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی می باشد. نقاط ماشه ای مایوفاشیال می توانند منجر به شانه درد شوند. بیماران دچار سندروم گیر افتادگی شانه نسبت به افراد سالم دارای تعداد نقاط ماشه ای بیشتری در هر دو سمت مبتلا و غیر مبتلا به شانه درد هستند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات کوتاه مدت تکنیک سوزن خشک همراه با تحریک الکتریکی داخل عضلانی بر نقاط ماشه ای فعال تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس در بیماران سندروم گیرافتادگی شانه می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشی پنج بیمار مبتلا به سندروم گیرافتادگی شانه بطور داوطلبانه تحت یک جلسه درمان با سوزن خشک همراه با تحریک الکتریکی داخل عضلانی برای نقاط ماشه ای فعال عضلات تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس قرار گرفتند. تحریک الکتریکی بصورت جریان Burst(2Hz و 200 µ s ) و شدت آن تا حد انقباض بدون درد بالا برده شد. متغیرهای دامنه حرکتی ابداکشن بازو توسط گونیامتر و میزان درد بر اساس مقیاس دیداری درد (VAS) قبل و یک هفته بعد از مداخله اندازه گیری شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد بعد از یک جلسه درمان تکنیک سوزن خشک با تحریک الکتریکی داخل عضلانی، دامنه حرکتی در هر پنج نفر افزایش یافت و از میزان درد همگی کاسته شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تکنیک سوزن خشک با تحریک الکتریکی داخل عضلانی بر نقاط ماشه ای فعال تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس شاید بتواند در بیماران سندروم گیرافتادگی شانه بر بهبود دامنه حرکتی و کاهش درد موثر باشد.

1زمینه و هدف: هدف این مطالعه­ بررسی اثر سوزن خشک بر درد و آستانه فشاری درد در بیماران با کمردرد مزمن غیراختصاصی بود. روش کار: در این مطالعه، 29 بیمار مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (14 نفر) و کنترل (15 نفر) شرکت نمودند. مداخله سوزن خشک برای عضلات کوادرتوس لومباروم، گلوتئوس مدیوس و مولتی­فیدوس کمری در 6 جلسه انجام گرفت و گروه کنترل صرفاً فعالیت­های روزمره زندگی را دنبال نمودند. متغیرهای درد، و آستانه فشاری درد در پیش آزمون، پس آزمون و دوره پیگیری ارزیابی شدند. درد متغیری بود که دارای دوره پیگیری سه ماهه نیز بود. آزمون تحلیل واریانس اندازه­ گیری ترکیبی با اندازه ­گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی جهت بررسی اثر مداخله به کار رفته بر پیامدهای مورد مطالعه به کار بُرده شد. یافته­ ها: سه جلسه درمان سوزن خشک منجر به تغییر معنی­ دار شدت درد نشد؛ ولی پس از پنج جلسه اِعمال سوزن خشک کاهش معنی­ دار شدت درد مشاهده شد (P< 0.05) که این تغییرات تا یک و سه ماه پس از پایان مداخله معنی ­دار باقی ماند (< 0.05 P). علاوه بر این؛ آستانه فشاری درد پس از پنج جلسه درمان سوزن خشک با تغییرات معنی­ داری مواجه شدند (0.05 < P) که این تغییرات نیز در دوره پیگیری یک ماهه به طور معنی­ داری باقی ماندند ( <0.05 P). نتیجه ­گیری: سوزن خشک نقاط ماشه ­ای عضلات کوادرتوس لومباروم، گلوتئوس مدیوس و مولتی­فیدوس کمری می­تواند باعث بهبود درد و آستانه فشاری درد، در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شود.